Jessica’s zoon overleed vlak voor zijn geboorte. Haar moedermelk doneerde ze aan andere baby’s.

Twee dagen voor haar uitgerekende datum beviel Jessica Brandwagt van haar zoontje James, die kort daarvoor in haar buik overleden was. In de vier maanden erna was er één ding dat haar regelmaat en houvast gaf: ze kolfde voor andere baby’s. ‘Mijn melk was het enige tastbare bewijs van mijn moederschap.’

“Die eerste nacht in het ziekenhuis verwachtte ik dat hij elk moment zijn ogen zou openen, dat zijn gehuil mij zou wekken. Maar zijn ogen bleven dicht. Vier dagen heeft James hier thuis gelegen, in zijn wiegje met koelelementen. In die dagen voor zijn begrafenis heb elke millimeter van zijn perfecte spekkige lijfje in me opgezogen. Zijn bolle koppie, zijn dopkinnetje dat je zo fijn kon vastpakken en zijn fluweelzachte handjes. Oh, die zachte handjes, ik voel ze nog. Ontelbare keren heb ik ze vastgepakt. Op de filmpjes die ik met mijn telefoon maakte, praat en zing ik tegen hem terwijl ik met hem op mijn arm door ons nieuwe huis loop. Krap een maand voor de bevalling verhuisde ik hier naartoe, om dichterbij mijn familie te wonen. Ik verliet de vader van James toen ik vier maanden zwanger was. Hij schreeuwde bijvoorbeeld veel, ik wilde niet dat mijn kind daarmee zou opgroeien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.